ابونواس در بصره با ایرانی دیگری به نام احمد بن اسحاق خارکی-اهل جزیرۀ خارک – آشنا شد.او گویا نخستین شاعری بود که در هنجار شکنی و ابراز سخنانِ بی‌پروا (مُجُون) بیم و هراسی نداشت چندانکه ابونواس خود را از شاگردان مکتبِ او می دانست.[2] از زندگی و عقاید خارکی اطلاع چندانی در دست نیست.ابن معتز ابیاتی از او را به عنوان«ابیات مشهور» ثبت کرده است.[3]