پوپر،انتقاد  یعنی استفاده از آزادی را بنیاد پیشرفت می‌داند. بدون نقادی، بدون امکان “ابطال” هر یقین، کسی نمی‌تواند در علم یا در بهکرد زندگی اجتماعی راه به جایی ببرد.
وقتی بعضی از حقایق مشمول آزمون و خطا نباشند، وقتی آزاد نباشیم صحت و اعتبار هر نظریه‌ای را مورد تردید و مقایسه قرار دهیم، ساز و کار شناخت از کار می‌افتد و راه برای تحریف آن باز می‌شود. آنگاه به جای حقایق عقلی، آنچه خواهیم داشت اسطوره و تفتیش عقاید و کتاب‌سوزان و اعدام مرتدان و سِحر و جادو خواهد بود. مانند گذشته که آدمی نه فردی آزاد و خردورز، بلکه موجودی برده و انبوه‌زی بود و موجودیتی بیش از یکی از خیل قبیله نداشت، امور غیرعقلانی و جزميات و محرمات حجیت و مرجعیت خواهند یافت.