این مانیفست، آغازِ دی‌نامه است
پیمانی برای آن‌که آنچه بر ایران و ایرانی در «دی‌خون١۴٠۴» گذشت،
در هیاهوی زمان گم نشود.
بخوانیدش؛ و اگر خود را در این پیمان شریک می‌دانید، نگذارید نزد شما بماند؛ از دستی به دست دیگر بسپاریدش.
حافظه، وقتی جمعی می‌شود، شکست‌ناپذیر است.