به شخصه تا خوانش متمایز و بحث‌انگیز پوپر از افلاطون، یکی از طرفداران پروپا قرص کارل پوپر هستم. پوپر، به طور خلاصه، در کتاب جامعه‌ی باز و دشمنان آن می‌گوید که سقراط از جهات بسیاری پیشگامِ لیبرالیسم کلاسیک بوده و افلاطون آموزه‌های استاد خود را چنان تحریف کرد که به نفعِ اقتدارگرایی اسپارتی شوند. اگر پوپر به این نکته اشاره نمی‌کرد، این مشکل بزرگ در فلسفه حل نمی‌شد—این‌که افلاطون در مسائل مربوط به آزادی و منزلت فردی موضع‌اش را به‌تناسبِ خوش‌آیندِ مخاطب تغییر می‌داده است.