درهرحال، تمام نشانه‌ها حاکی است که سیاست خارجی دولت ترامپ در رابطه با جمهوری اسلامی متفاوت با سیاست خارجی اوباما خواهد بود.

تهدیدهای رسانه‌ای که منحصراً دارای مصرف داخلی است و نمی‌توان خارج از ایران، بخصوص نزد دولت تازه در واشنگتن، برای آن گوش شنوایی یافت، جمهوری اسلامی نه مایل و نه قادر به سوزاندن برجام است.

رهبران جمهوری اسلامی درک می‌کنند که خروج از برجام بدون پی گرفتن اقدامات تلافی‌جویانه، تصمیمی بی‌حاصل و ابلهانه است. مبادرت به اقدامات تلافی‌جویانه بعد از خروج، به‌طور مثال تولید اورانیوم با غلظت بالاتر از ۳٫۵ درصد، و یا ترک پیمان منع گسترش سلاح‌های اتمی (ان پی تی)، مرحله‌ای از عملیات خصمانه خارجی را نیز تحریک خواهد کرد که تحمل آن‌ها برای جمهوری اسلامی متصور نیست.

بدون نیاز به شلیک حتی یک گلوله، استفاده از ویروس‌های کامپیوتری پیشرفته‌تر از «استاکس نت» برای حمله سایبری، به شیوه‌ای مخرب‌تر ازآنچه در سال ۲۰۱۲ علیه تأسیسات اتمی جمهوری اسلامی به کار گرفته شد، به کار گرفتن قدرت نرم، به خدمت گرفتن ابزارهای رسانه‌ای و تبلیغات علیه حکومت تهران، موازی با اعمال فشارهای مالی و اقتصادی، می‌تواند در طول جنگ سرد موردتوجه قرارگرفته و ظرفیت‌های باقی‌مانده حکومت تهران را به‌شدت کاهش دهد.

مفهوم آغاز این مرحله از تلافی‌جویی و جنگ سرد در دولت ترامپ، قرار گرفتن امنیت حکومت مذهبی ایران بر روی لبه‌ی تیغ و استقبال رهبران آن از خطر واژگونی است.