https://cafe-liberal.com خورشید آزادی Thu, 11 Mar 2021 12:53:49 +0000 fa-IR hourly 1 https://cafe-liberal.com/storage/2025/03/khorshid_azadi-150x150.png https://cafe-liberal.com 32 32 https://cafe-liberal.com/%d8%a8%d8%b1%d8%af%d8%a8%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d9%88-%d8%aa%d8%b3%d8%a7%d9%87%d9%84/ Thu, 11 Mar 2021 12:55:55 +0000 https://cafe-liberal.com/?p=126710 بردباری [یا تساهل یا تسامح یا مدارا] روش تحمل و چشم پوشی است وقتی چیزی وجود دارد که آن را دوست نداریم یا پسندیده نمی دانیم. بردباری باید از آزادی متمایز دانسته شود زیرا مستلزم وجود چیزی است که معتقدیم ناگوار یا شر است.* وقتی می گوییم آزادی حکمفرماست، لازمه ی آن هیچ گونه انتقاد از کسانی نیست که گفته می شود آزادند یا استفاده ای که چنین کسان از آزادی خویش می کنند. حتی نویسندگانی هستند که واژه «آزادی» را به اِعمال حق انسانی انتخاب اختصاص می دهند و با میلتن [شاعر انگلیسی] همفکرند که «تنها نیکمردان می توانند آزاد باشند». اما در بردباری، محکوم کردن و بد دانستن و مردود شمردن مستتر است. وقتی از چیزی لذت می بریم، یا چیزی عموماً محبوب یا پسندیده است، نمی گوییم آن را تحمل می کنیم یا نسبت به آن بردباری نشان می دهیم. وقتی از آزادی بیان و مذهب و رفت و آمد سخن می گوییم، بیان و مذهب و رفت و آمد چیز خوبی تلقی می شود یا چیزی که اخلاقاً نه دارای ارزش مثبت است و نه منفی. اما هنگامی که بحث بردباری به میان می آید. از بردباری نسبت به مرتدان یا دگراندیشان یا ملحدان صحبت می کنیم که همه روزگاری بدکار و فاسق شمرده می شدند، یا از بردباری در قبال روسپیگری یا قمار یا خرید و فروش مواد مخدر سخن می گوییم که هنوز عموماً از شرور و آفات دانسته می شوند. پس بردباری یعنی اول بد دانستن و محکوم کردن و سپس تحمل و مدارا، یا به عبارت ساده تر، تحمل اساساً خود یعنی بد دانستن و محکوم کردن.]]>