<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>مسئولیت اجتماعی &#8211; کافه لیبرال</title>
	<atom:link href="https://cafe-liberal.com/tag/%d9%85%d8%b3%d8%a6%d9%88%d9%84%db%8c%d8%aa-%d8%a7%d8%ac%d8%aa%d9%85%d8%a7%d8%b9%db%8c/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://cafe-liberal.com</link>
	<description>خورشید آزادی</description>
	<lastBuildDate>Mon, 14 Jun 2021 20:16:31 +0000</lastBuildDate>
	<language>fa-IR</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	

<image>
	<url>https://cafe-liberal.com/storage/2025/03/khorshid_azadi-150x150.png</url>
	<title>مسئولیت اجتماعی &#8211; کافه لیبرال</title>
	<link>https://cafe-liberal.com</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>&#8220;رای ندادن یک مسئولیت اجتماعی است&#8221;</title>
		<link>https://cafe-liberal.com/%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d9%86%d8%af%d8%a7%d8%af%d9%86-%db%8c%da%a9-%d9%85%d8%b3%d8%a6%d9%88%d9%84%db%8c%d8%aa-%d8%a7%d8%ac%d8%aa%d9%85%d8%a7%d8%b9%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d8%aa/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[cafeliberal]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 14 Jun 2021 20:16:31 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[خبر و تحلیل]]></category>
		<category><![CDATA[رای ندادن]]></category>
		<category><![CDATA[مسئولیت اجتماعی]]></category>
		<category><![CDATA[هانا آرنت]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://cafe-liberal.com/?p=128105</guid>

					<description><![CDATA[<img width="150" height="150" src="https://cafe-liberal.com/storage/2021/06/آرنت-150x150.jpg" class="attachment-thumbnail size-thumbnail wp-post-image" alt="" decoding="async" srcset="https://cafe-liberal.com/storage/2021/06/آرنت-150x150.jpg 150w, https://cafe-liberal.com/storage/2021/06/آرنت-480x480.jpg 480w, https://cafe-liberal.com/storage/2021/06/آرنت-280x280.jpg 280w" sizes="(max-width: 150px) 100vw, 150px" />هانا آرنت در تشریح دکترین انتخاب بین بد و بدتر و مسئولیت شخصی در دوران دیکتاتوری می نویسد:

"از لحاظ سیاسی ضعف این استدلال همواره این بوده، کسانی که بد را در مقابل بدتر انتخاب می‌کنند به سرعت تمام فراموش می‌کنند که بد را انتخاب کرده اند. چون بدی رایش سوم سرانجام چنان ابعادی هیولایی یافت که هرقدر هم تخیل قوی می‌داشتیم نمی‌شد آن را «کمتر بد» نامید، قاعدتاً باتجربۀ جنگ جهانی دوم، می‌بایست پایه‌های این استدلال برای همیشه فرومی‌ریخت، اما شگفتا که چنین نشد. افزون براین، اگر به تکنیک‌های حکومت توتالیتر نگاه کنیم، می بینیم که استدلال «کمتر بد»— که مختص نخبگان بیرون از طبقۀ حاکم نیست — یکی از سازوکارهای ماشین وحشت و آدم‌کشی نظام است. از اصل انتخاب بد به جای بدتر، آگاهانه استفاده می‌شود تا کارکنان دولت هچون تمامی مردم برای پذیرفتن شرّ به معنای دقیق کلمه آماده شوند.
از این منظر، کناره گرفتگان از مسائل اجتماعی در نظام دیکتاتوری کسانی‌اند که با فرار از قلمرو «مسئولیت»، از حمایت از نظام، آن جا که چنین حمایتی تحت نام اطاعت مطالبه می‌شود، امتناع کرده اند. به راحتی می‌توان تصور کرد که اگر بسیاری از مردم «غیرمسئولانه» عمل کنند و حاضر به حمایت نباشند، حتی بی آنکه مقاومت فعالانه یا شورش کنند، چه بر سر این نوع حکومت‌ها خواهد آمد. آن گاه خواهیم دید که این چه سلاح موثری می‌تواند باشد. در واقع این یکی از انواع اقدام‌ها و مقاومت‌های غیرخشونت آمیز است که در قرن ما دارد کشف می‌شود -برای مثال قدرتی که بالقوه در نافرمانی مدنی وجود دارد.]]></description>
		
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
