این نوشتار نگاهی داشت به ادبیات موجود درباره راه هایی که منابع طبیعی می‌توانند به نفرینی در عرصه اقتصاد و سیاست در کشورها تبدیل شوند. همانگونه که بحث شد، این منابع ارزشمند عمدتا از طریق تخریب سلامت اقتصاد، پایین آوردن شاخصه‌هایِ کیفیت حکمرانی و همچنین دامن زدن به شروع و استمرار جنگ‌هایِ داخلی، آبستن تاثیرهای نامطلوبی بر عرصه سیاسی و اقتصادی می‌شوند. ناگفته پیداست که این منابع، فی نفسه نه نفرین هستند و نه موهبت؛ بلکه نحوه مدیریت و نوع خرج کرد درآمدهای حاصل از آنهاست که می‌تواند به آن معنای نفرین یا موهبت ببخشد.