https://cafe-liberal.com خورشید آزادی Fri, 09 Sep 2022 18:27:29 +0000 fa-IR hourly 1 https://cafe-liberal.com/storage/2025/03/khorshid_azadi-150x150.png https://cafe-liberal.com 32 32 https://cafe-liberal.com/%d8%a7%d8%ae%d9%84%d8%a7%d9%82-%d9%86%d8%a6%d9%88%d9%84%db%8c%d8%a8%d8%b1%d8%a7%d9%84%d8%8c-%d8%b4%da%a9%d9%84%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c%d8%8c-%d8%b9%d9%82%d8%a7%db%8c%d8%af-%d9%88-%d8%a7%d9%81/ Fri, 09 Sep 2022 09:10:44 +0000 https://cafe-liberal.com/?p=130074 کارل پولانی در اثر مشهورش، دگرگونی بزرگ وضعیتی را تشریح می‌کند که در آن در نتیجه تشکیل استاندارد طلا و تلاش‌های سیاسی برای حفاظت از آن، جامعه بازاری خودش را به عنوان جایگزینی برای وجود انسان و نه ابزاری برای آن نمایاند. تحلیل پولانی به طور ضمنی بیانگر آن بود که شروع دموکراسی سازی، زمینه ساز چنین تحولی است. در دهه 1920 بازار خود تنظیم‌گر به عنوان سرچشمه و قالب حیات اقتصاد سیاسی در داخل و خارج از کشورهای غربی تلقی می‌شد. اما بازار خود تنظیم‌گر که ریشه‌اش در سودطلبی بازاری یا به قول پولانی مالیه گسترده( اشاره به فعالیت‌های مالی بزرگ و گسترده توسط دولت‌ها و شرکت‌های خصوصی) بود، نوعی آرمانشهر مطلق تلقی می‌شد که وجود جوامع انسانی و انسان را تهدید می‌کرد. نتیجه این تفکر باعث می‌شد جوامع با استفاده از شرایط ناشی از دموکراسی نسبی که برقرار شده بود علیه آن بشورند اما خود این تلاش‌ها که عمدتا در قالب اتحادیه‌ها، احزاب و یا اعتراضات سازماندهی شده شکل می‌گرفت خود تنظیم‌گری بازار را مختل می‌کند به عنوان مثال فشار اتحادیه‌ها برای افزایش دستمزد و چسبندگی‌های آن ناشی از اعتصابات و اعتراضات نظام بازار را دچار اخلال می‌کند خود از طریق دیگری حیات جوامع را دچار مشکل می‌کند. چنین شرایطی را می‌توان لحظه پولانیایی نامید لحظه‌ای که بین نهادهای سیاسی-اجتماعی و نظم اقتصادی مبتنی بر بازار ناسازگاری به وجود می‌آید. اگر این تحلیل پولانی را بپذیریم این لحظه‌ به طور مشخص در رکود بزرگ دهه 30 به وقوع پیوست.]]> https://cafe-liberal.com/%d8%aa%d9%88%d9%87%d9%85-%d8%af%d9%88%d9%84%d8%aa%d9%86%d8%a6%d9%88%d9%84%db%8c%d8%a8%d8%b1%d8%a7%d9%84%d8%af%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86/ Sat, 03 Oct 2020 17:30:09 +0000 https://cafe-liberal.com/?p=124946 در عالم روشنفکری ایرانی‌که اعتیادی بیمارگونه به اندیشه‌های انتقادی اروپایی دارد،هر از چندگاهی واژه‌های ضرب شده از سوی کسانی که راجر اسکروتن آنها را «رادیکال‌های لم داده در مبل»می نامید؛بازار‌داغی پیدا می‌کند.چندسالی است سروکله واژه«نئولیبرالیسم» پیدا شده است.عده ای(از چپ سوسیالیستی،چپ‌های سابق که اکنون خود را نهادگرا می خوانند تا اصولگرای انقلابی) که در پی متهمی برای اوضاع اقتصادی-اجتماعی چندسال اخیرکشورند،کاسه کوزه ها را روی سر آن عامل پنهان و آشکار یعنی نئولیبرالیسم خراب می‌کنند.می‌گویند همگام با موج جهانی نئولیبرالیسم، از دهه 70 شمسی به داخل خزیده،با اجرای سیاست‌های تعدیل ساختاری توصیه شده از سوی نهادهای نئولیبرال مناسبات بازاری را در جامعه مستقر کرده،کالایی‌سازی در همه ابعاد پیش برده،حمایت‌های اجتماعی را کاهش داده،عدالت را قربانی،کارگران را بی نوا و فرصت ها را نابرابر توزیع کرده است.]]>