17.2 C
تهران
یکشنبه 16 فروردین 1405 برابر با 2585 شاهنشاهی
کافه لیبرال

سوسیالیسم و اقتصاد

تقلیل دادن سوسیالیسم و اقتصاد مداخله گر به یک سازوکار ساده بازتوزیع ثروت، نادیده گرفتن ماهیت هولناک این پدیده است. کارکرد بنیادین این سیستم اعمال یک مهندسی اجتماعی پنهان و در عین حال به شدت عمیق است که تمام مسیر زندگی انسان را از لحظه تولد تا مرگ در بر می گیرد. در چنین ساختاری، فراتر از تعیین استاندارد برای کالاها و خدمات، مقصود اصلی استانداردسازی خود انسان و همگام سازی اجباری کنش های او با اراده برنامه ریز مرکزی است.

با ورود دستوری دولت به اقتصاد و تخصیص منابع به یک حوزه مشخص، سیگنال های حیاتی بازار به شدت مخدوش می شوند. در پی این مداخله، حوزه سرمایه گذاری شده به شکلی وهم آلود، برجسته و متمایز جلوه می کند. افراد و بخش خصوصی، فریب خورده از این سیگنال های دروغین با طنابی پوسیده به ورطه سرمایه گذاری اشتباه کشیده می شوند. پیامد محتوم این فرآیند تحمیل یک اعوجاج غیرطبیعی، نازیبا و بی مورد بر ساختار جامعه است، اعوجاجی که نظم خودجوش بازار را متلاشی می کند.

همچنین باید در برابر واقعیت سخت کمیابی سر تعظیم فرود آورد. منابع همواره محدودند. اگر فرض کنیم کل منابع در دسترس یک جامعه در یک مقطع زمانی برابر با مقدار ثابت $ ۱۰۰ $ واحد باشد، تخصیص خودسرانه هر بخشی از این منابع به یک پروژه دولتی با قطعیت کنش شناختی به معنای محرومیت سایر بخش هاست. حوزه های حیاتی بی شماری در خاموشی و غفلت رها می شوند، حوزه هایی که در غیاب سایه سنگین دولت، مکانیزم بی بدیل قیمت ها در بازار آزاد قادر بود آن ها را به تناسب نیازها و ترجیحات مصرف کنندگان درگیر کند.

اکنون لحظه ای با خود خلوت کنید و به عمق این فاجعه بیندیشید. زیستن در چنین ساختاری به معنای دقیق کلمه اسارت در یک ماتریکس است. چه حسی دارد بیدار شدن در عالمی که از پیش برای تک تک لحظات آن برنامه ریزی شده است؟ چه حسی دارد دست و پا زدن در یک بازی از قبل چیده شده، جایی که جایگاه شما، موفقیت شما و مسیر زندگی تان پیش از آنکه اراده کنید روی میز دیوان سالاران تعیین شده و شما تنها یک مهره بی اختیار در این ماشین عظیم مهندسی اجتماعی هستید؟

و از همه دردناک تر و مضحک تر، چه حسی دارد وقتی می بینید روشنفکران و توده های مسخ شده چشم بر این استبداد پنهان می بندند و تمام این اعوجاجات، رانت ها، نابرابری های مصنوعی و خفقان ناشی از این بازی کثیف را به پای سرمایه داری و بازار به معنای واقعی آزاد می نویسند؟ به پای همان یگانه پادزهری که درمان قطعی این بیماری مهلک است.

مطالب بیشتری که ممکن است مورد علاقه شما باشند

فجایع سرمایه داری

cafeliberal

نماز مرگ

cafeliberal

چین ایران را شریک راهبردی نمی‌داند

cafeliberal

یوهان گوتفرید فون هردر و نقد تفکر دوره روشنگری

cafeliberal

اهمیت نقش نسل دوم ایرانیان برون‌مرز در جهانی‌سازی انقلاب ملی

cafeliberal

چه چیز آزادی اقتصادی این‌قدر خوب است؟ دکتر آنتونی دیویس

cafeliberal

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (حداکثر ۱۰۰۰ کاراکتر):

این وب سایت از کوکی ها برای بهبود تجربه شما استفاده می کند. ما فرض خواهیم کرد که شما با این مسئله موافق هستید ، اما در صورت تمایل می توانید انصراف دهید. تائید بیشتر بخوانید