تاچر از بزرگترین گلادیاتورهای جهان آزاد بود. حرفهای تاچر گاهی چیزی در حد روخوانی کتابهای میزس بود؛ گزینگویههای میزِس رو عیناً تکرار میکرد و در عمل هم مدافع سرسخت بازار آزاد، مخالف دولتگرایی، مخالف مالیات، مخالف مداخلهگرایی دولتی، مخالف حمایتگرایی (یعنی ناسیونالیسم اقتصادی محافظت از صنایع داخلی)، مخالف سرسخت سوسیالیسم، دشمن درجهیک کمونیسم، مدافع آزادیهای فردی و مؤمن به دموکراسی بود. همۀ اینها ویژگیهای خدشهناپذیر یک فرد لیبراله.
اما در عین حال آشکارا از «غرور ملی» دفاع میکنه؛ از «هویت ملی» دفاع میکنه. این همون ترکیب «لیبرالــمحافظهکاری»ـه که بنده ازش دفاع میکنم. کسانی که به خاطر این عنصرِ محافظهکار، لیبرال بودن چنین تفکری رو زیر سوال میبرند، باید پاسخ دهند پس همۀ اون ویژگیهایی که در پاراگراف اول نام بردم، جزو کدام اندیشۀ سیاسیه؟
البته این عنصر محافظهکارانه یک نوستالژی یا ژست نیست، بلکه لیبرالیسم با همۀ جهانشمول بودن، در دنیای واقعی ابتدا باید با واحدهای ملی سازگار بشه. اون دنیای بدون مرزی که از دویست سال پیش لیبرالها میخواستند بسازند، کجاست؟ جهانمیهنی چیزی جز یک تعصب و وسواس فکری نیست و هیچ کمکی به آرمانهای اصلی لیبرالیسم نمیکند. جهانوطنی میراثِ یوتوپیاگراییِ لیبرالهای آغازین بود. عرض بنده هم همیشه اینه که «ما لیبرالهای ایرانی نیستیم»، بلکه «ایرانیان لیبرالیم». اگر از لیبرالیسم دفاع میکنیم برای اینه که معتقدیم لیبرالیسم بهترین نظریه و راهکار برای قدرتمند کردن ایرانه؛ بهترین روش برای بهروزی ایران و مردم ایرانه. لیبرالیسم رو برای ایران میخواییم، نه ایران رو برای لیبرالیسم.
و نکتۀ آخر اینکه، بین «ناسیونالیسم» و «میهندوستی» تفاوت وجود داره؛ بین ناسیونالیسم و «غرور ملی» هم فرق وجود داره. ناسیونالیسم یک شیوۀ ادارۀ کشوره و در بسیاری از جاها با لیبرالیسم اختلاف و تضاد داره. میهندوستیِ لیبرال میخواد به شیوۀ لیبرال (یعنی: آزادی در اقتصاد و سیاست و فرهنگ) میهن بهتری بسازه، اما این عِرق به میهن (به عنوان عنصر محافظهکارانه) مثل قطبنما پابرجا میمونه.
صحبتهای تاچر رو ببینید. ترجمه زیرنویس شده، اگر خواندن روی تصویر سخته، ترجمه در ادامه:
«طنز ماجرا، البته، این است که در حالی که آمریکا و بریتانیا باید هر روز با عذرخواهی بیشتری از حق هویت ملّی خود در برابر کسانی دفاع کنند که میخواهند آن را در ابتذالِ دهکدهٔ جهانی حل کنند، تقریباً در همهٔ نقاط دیگر جهان ملّیگرایی در حال اوجگیری است.
ملیگرایی همیشه برای ملتهای دیگر ــ اغلب همسایگان ــ تا حدی ناراحتکننده است. مانند هر احساس قدرتمند دیگری میتواند مورد سوءاستفاده قرار گیرد؛ اما غرور ملّی به مردم هویتی واقعی میدهد، لنگری در برابر کششِ بینالمللگراییِ بوروکراتیک و در برابر آن جهانیشدنِ فرهنگی که محافظهکاران بهدرستی از آن بیم دارند ــ نه جهانیشدنِ اقتصادی که بهنظر من نباید از آن ترسید.
ما محافظهکاران باید دلبستگی به ارزشها و نهادهایی را که ما را به هم پیوند میدهند تحسین کنیم، و این یعنی باید حسّ هویت ملّی را تقویت کنیم.»
#تاچر #لیبرالیسم
@Garajetadayoni | گاراژ (https://t.me/Garajetadayoni)
