John Rawls, the James Bryant Conant University Professor Emeritus, whose 1971 book, "A Theory of Justice" argued persuasively for a political philosophy based on equality and individual rights, died Sunday (Nov 24) at the age of 81. Rawls is considered by many to be the most important political philosopher of the second half of the 20th century and a powerful advocate of the liberal perspective. File photo from March 1990. Staff Photo Jane Reed/Harvard University News Office

چهار کارکرد فلسفۀ سیاسی، جان رالز

من چهار کارکرد برای فلسفه ی سیاسی قائل هستم که ممکن است به مثابه بخشی از فرهنگ عمومیِ سیاسیِ یک جامعه، ایفای نقش کنند. این چهار کارکرد مفصلن در بخش یکم کتاب عدالت به مثابه انصاف: یک بازگویی 3 مورد بحث قرار گرفته اند. بنابراین در اینجا من فقط به شکل مختصر آنها را بازگویی خواهم کرد:

یکم- کارکرد نخست، نقش عملی فلسفۀ سیاسی است که از تضادهای سیاسیِ
اختلاف برانگیز برمی خیزد؛ آنگاه که وظیفۀ آن، تمرکز روی مسائلِ عمیقن محل نزاع و نیز بررسی این است که آیا برخلاف ظواهر، میتوان از برخی بنیانهای بسیار مهم توافق فلسفی و اخلاقی پرده برداشت یا دستکم میتوان عدم توافقات را تا حدی کم کرد که همکاری اجتماعیِ بر پایۀ احترام متقابل میان شهروندان همچنان باقی بماند.

دوم-کارکرد دوم که من آن را جهت یابی میخوانم، یکی از اقسام خرد و تفکر است. فلسفه سیاسی میتواند به این کمک کند که مردم چگونه دربارۀ نهادهای سیاسی و اجتماعیشان به مثابه یک کل، و دربارهی خودشان به مثابه شهروندان، و دربارۀ اهداف و مقاصدِ اساسیشان به مثابه جامعه ای توأم با تاریخ یک ملت که با اهداف و مقاصدشان به مثابه افرادِ منفک از جامعه یا اعضای خانواده ها و مؤسسات در تضاد است،بیندیشند.

سوم-مورد تأکید قرار داده است، نقش مصالحه است: فلسفه سیاسی میتواند کارکرد سوم که هگل در کتابش عناصرِفلسفه حق .در راستای تسکینِ حسِ ناکامی و غضب ما علیه جامعه مان و تاریخش بکوشد؛ بدین ترتیب که راهی را به ما نشان دهد که ذیل آن، نهادهای جامعه اگر از دیدگاهی فلسفی به طور کامل درک شوند عقلانی هستند و نیز این نهادها همانقدر که برای رسیدن به وضعیت کنونیشان (شکل عقلانی)عمل کرده اند به مرور زمان توسعه یافته اند. البته وقتیکه فلسفه سیاسی این نقش را ایفا میکند میبایست مانع این خطر شود که به آسانی، به دفاعی از وضع موجودِ ناعادلانه و ناشایست استحاله گردد. چنین رویهای ]= دفاع از وضعیت ناعادلانهی موجود[ ، از فلسفه ی سیاسی، یک ایدیولوژی -طرح نادرستی از اندیشیدن-در معنای مارکسیستی اش خواهد ساخت.

چهارم- کارکرد چهارم، کاوش در محدودیتهای امکانیتِ سیاسیِ عملی است. در چهارچوب این کارکرد، ما فلسفه سیاسی را ناکجا آبادی واقعگرایانه میبینیم. امید ما به آیندۀ جامعه مان، متکی بر این باور است که جهانِ اجتماعی دستکم اجازۀ یک نظم سیاسیِ درخور را میدهد، به گونه ای که نظام سیاسیِ دموکراتیکِ تا حدِ مقبول ولو نه تماماً عادلانه، ممکن باشد. بنابراین ما میپرسیم: تحت شرایطِ تاریخیِ نسبتن مناسب اما هنوز محتمل شرایطی که موافق با قوانین و گرایشهای جهان اجتماعی است یک جامعهی عادلانۀ دموکراتیک، چگونه جامعه ای خواهد بود؟ با توجه به مقتضیاتِ عدالت که ما در فرهنگی دموکراتیک سراغ داریم، یک جامعه در راستای تحقق چه ایده آلها و اصولی خواهد کوشید؟
جان رالز -فیلسوف لیبرال آمریکایی

مطالب بیشتری که ممکن است مورد علاقه شما باشند

نئولیبرالیسم، کلید واژه­ ای برای نیندیشیدن، موسی غنی نژاد

cafeliberal

مانیفست لیبرالیسم و ضرورت آن

root_d7p3qva9

دفاع از لیبرالیسم کلاسیک، جفری تاکر

cafeliberal

لیبرالیسم پراگماتیستی

cafeliberal

حقوق شهروندی؛ مسؤوليت مشترك دولت–ملت

root_d7p3qva9

لیبرالیسم‌ سیاسی‌ جان‌ رالز

root_d7p3qva9

این وب سایت از کوکی ها برای بهبود تجربه شما استفاده می کند. ما فرض خواهیم کرد که شما با این مسئله موافق هستید ، اما در صورت تمایل می توانید انصراف دهید. تائید بیشتر بخوانید

ajax-loader