🔸جمهوری اسلامی در ۴۷ سال سلطه بر ایران هرگز در قواره یک حکومت با یک دولت ملی با کارکرد متعارف ظاهر نشد. جمهوری اسلامی فرقهای ایدئولوژیک بود که یک کشور بزرگ و ثروتمند با امکانات فراوان و بی نظیر را در خدمت اهداف ضد ملی خود به ماجراجویی های دیوانه وار کشید.
🔸جمهوری اسلامی در ظاهر مجلس قانونگذاری دارد، کابینه دارد، قوه قضائیه دارد، ارتش و قانون اساسی و انتخابات و سفارتخانه و…دارد، اما همه اینها دکور و صحنهآرایی و در خدمت پیشبرد هدفی دیگر است. آنها پوسته ای از نهادهای مدرن کشور را حفظ کردند، اما روح و کارکردشان را تغییر دادند.
🔸ساختار گروهکی وبی نظم جمهوری اسلامی از ابتدا برای صدور انقلاب، برای جنگ دائمی با نظم جهانی، برای رویایی به نام «محور مقاومت» ایجاد شد. سران این نظام توهم امت واحده اسلامی، نابودی تمدن غربی و محو اسرائیل را در سر داشتند. ایران و رفاه و آزادی و کرامت مردم هدف نبود. ایران پایگاه عملیات اسلام سیاسی و ام القرای ده ها گروهک تروریستی بود.
🔸علی خامنه ای هرگز خود را رهبر یک دولت ملی معرفی نکرد. او رهبر «انقلاب» بود، نه رئیس یک حکومت مستقر. رهبر «امت» بود، نه نماینده ملت ایران. او خود را نه در تراز رهبران دنیای متمدن بلکه رهبر محور مقاومتدر میان رهبرانی مانند حسن نصرالله و هنیه و سنوار و عبدالمالک حوثی می دید. با همین نگاه، ایران را از یک کشور متمدن به سنگر یک ایدئولوژی ویرانگر بدل کرد.
🔸انقلاب ۵۷ بخشی از موج بزرگ اسلامگرایی سیاسی بود. سومین جنبش رادیکال علیه لیبرال دموکراسی . اولی و دومی کمونیسم و فاشیسم بودند. از شاخههای دیگر جریان اسلامگرایی در جهان اخوان المسلمین، طالبان، القاعده، دولت اسلامی( داعش )، بوکوحرام، حزبالله لبنان، حوثیهای یمن، حشدالشعبی و حماس را می توان نام برد. شبکهای که سیاست را با تروریسم درآمیخت.
🔸جمهوری اسلامی ائتلافی از روحانیت شیعه و سپاه پاسداران — بهویژه نیروی قدس — است. ساختاری که منابع یک ملت ۹۰ میلیونی را در خدمت پروژهای فراملی به نام محور مقاومت قرار داده است. ایران برای آنها میهن نبود؛ قرارگاه بود. مردم شهروند نبودند؛ رعیت بودند. رابطه حاکمیت با ملت، بیش از آنکه رابطه دولت و شهروند باشد، شبیه رابطه خلیفه و موالی در عصر خلافت اموی است.
🔸با مرگ خامنه ای ، ستون خیمه این حکومت ضد ایرانی فرو ریخت و پایان این حکومت اشغالگر نزدیک است. ایرانیان بزودی کشور خود را پس می گیرند و کابوس ۴۷ ساله جمهوری اسلامی به پایان می رسد. ایران دوباره به مسیر توسعه وپیشرفت باز می گردد، ایران اعتبار از دست رفته خود را درجامعه بین المللی بازخواهد یافت. لحظه دیدار نزدیک است!
