fahim.banikamali
قصر رویاها — اسماعیل کاداره
در امپراتوری عثمانیِ خیالی، حکومت نهادی به نام «قصر رویاها» ساخته، جایی که رؤیاهای مردم جمعآوری و تحلیل میشوند تا خوابهایی که میتوانند برای قدرت خطرناک باشند، شناسایی شوند. کاداره با یک تمثیل هولناک نشان میدهد که استبداد وقتی به نهایت خود برسد، به رفتار انسان قانع نیست؛و موسیقی به صورت ضمنی ممنوع است ، میخواهد به ذهن و ناخودآگاه او نیز دسترسی داشته باشد.
بخش سرطان — الکساندر سولژنتسین
بیمارستانی در اتحاد شوروی، محل برخورد آدمهایی با پیشینهها و جهانبینیهای متفاوت میشود. بیماری جسمانی در رمان به بستری برای گفتوگو درباره آزادی، عدالت، مسئولیت فردی و ماهیت نظام شوروی تبدیل میشود. «بخش سرطان» بیش از آنکه صرفاً رمانی درباره بیماری باشد، پرسشی است درباره بیماریِ یک نظام اجتماعی و انسانی.
قطرهای در اقیانوس — مانس اشپربر
روایتی گسترده درباره انسانهایی که درگیر جنبشهای سیاسی و ایدئولوژیک قرن بیستم میشوند؛ جایی که آرمانهای بزرگ میتوانند با زندگی فردی، اخلاق و آزادی انسان در تضاد قرار بگیرند. اشپربر بهجای ارائه یک پاسخ ساده، نشان میدهد چگونه انسان ممکن است در «اقیانوس» یک ایدئولوژی به قطرهای تبدیل شود و فردیت خود را از دست بدهد.
این سه اثر، هرکدام از زاویهای متفاوت، یک پرسش مشترک را دنبال میکنند:
وقتی یک ایدئولوژی ادعا میکند حقیقت را در اختیار دارد، چه اتفاقی برای آزادی فرد رخ میدهد؟
مارکسیسم ـ لنینیسم: قرائتی از مارکسیسم بر پایه نظریه و عمل لنین که بر مبارزه طبقاتی، انقلاب پرولتری، حزب پیشتاز و گذار به جامعه کمونیستی تأکید دارد.
انترناسیونالیسم: ایدهٔ فراتر رفتن از مرزهای ملی و تأکید بر همبستگی میان انسانها، بهویژه همبستگی طبقاتی کارگران، فارغ از ملیت و کشور.
لینک کوتاه: https://bit.ly/4xZ3TbS
