لازم به ذکر است این ویدئو چپ را به‌عنوان یک الگوی شناختی مطرح کرده است. الگویی که هم کمونیسم را در بر گرفته و هم مائوئیسم و لنینیسم را. این الگو یک امر شناختی و ذهنی بوده و ربطی به یک ایدئولوژی خاص ندارد. . دوپامین یکی از مهم‌ترین انتقال‌دهنده‌های عصبی مرتبط با انگیزش، انتظار پاداش و یادگیری مبتنی بر تقویت است. بر اساس این دیدگاه، هر عاملی که پیوند میان تلاش فرد و دریافت پاداش را تضعیف کند، می‌تواند فعالیت مدارهای پاداش مغز را کاهش داده و انگیزه را در بلندمدت تحت تأثیر قرار دهد. برخی پژوهشگران این چارچوب را برای تحلیل اثر ساختارهای اجتماعی و اقتصادی بر انگیزش نیز به کار برده‌اند و معتقدند کاهش ارتباط میان عملکرد و پیامد، ممکن است پاسخ‌های مرتبط با نظام دوپامینی را تعدیل کند. برای مطالعه بیشتر: Schultz, W. (1998). Predictive Reward Signal of Dopamine Neurons. Journal of Neurophysiology, 80(1), 1–27. Salamone, J. D., & Correa, M. (2012). The Mysterious Motivational Functions of Mesolimbic Dopamine. Neuron, 76(3), 470–485. #
چرا انسان دائم فریب شعارهای چپ‌گرایانه را می‌خورد، حتی وقتی تاریخ بارها فاجعه‌بار بودن آن‌ها را نشان داده؟ پاسخ در یک خطای شناختی ساده نهفته است. وقتی چهره‌ی یک بیمار یا خانواده‌ای محروم را می‌بینیم، بخشی از مغز که مسئول همدلی و اضطرار است چنان فعال می‌شود که بخش تحلیل‌گر و محاسبه‌گر ذهن را به‌کلی کنار می‌زند. در همین لحظه، تصور یک راه‌حل «رایگان» حس امیدی دلپذیر ایجاد می‌کند که عقل را اسیر احساسات می‌کند. همین خطای ساده است که پشت شعارهایی مثل «بهداشت رایگان» و «مسکن ارزان» پنهان شده و نسل‌ها آدم‌های باهوش را به دام انداخته است.
