شاید بدیهی به نظر برسد، اما باورتان بشود یا نه، این موضوعات در کله‌ی چپ‌گرایان فرو نمی‌رود:
۱. فقر با چاپ پولِ بیشتر از بین نمی‌رود.
۲. بیکاری با ممنوع کردنِ اخراجِ کارکنان حل نمی‌شود.
۳. تورم با سرکوبِ قیمت‌ها ریشه‌کن نمی‌شود.
۴. کمبودِ کالا با اعلامِ رایگان بودنِ همه‌چیز، جبران نمی‌شود.
۵. تولید با دستور دادن به مردم برای «بیشتر تولید کنید» افزایش نمی‌یابد.
۶. رفاه با بازتوزیعِ آنچه موجود است، ایجاد نمی‌شود.
۷. مالیات‌ها «مشارکت» نیستند؛ آن‌ها دزدی‌اند.
۸. مسکن با ممنوعیتِ افزایشِ اجاره‌بها، در دسترس‌تر نمی‌شود.
۹. غذا با تعیینِ دستوریِ قیمت، فراهم نمی‌شود.
۱۰. دستمزدها فقط به این خاطر که دولت عددِ بزرگ‌تری را روی کاغذ می‌نویسد، بالا نمی‌روند.
۱۱. مدارا با سانسورِ افرادِ نابردبار تحمیل نمی‌شود.
۱۲. برابری در برابر قانون، مستلزمِ این نیست که همه داراییِ یکسانی داشته باشند.
۱۳. مصرف را نمی‌توان با نابود کردنِ پس‌اندازها برای همیشه زنده نگه داشت.
۱۴. کسری بودجه، صرفاً چون با بدهی تامین مالی شده، ناپدید نمی‌شود.
۱۵. امتیاز و رانت، صرفاً چون نامش را «عدالت اجتماعی» بگذارید، از ماهیتِ امتیاز (ویژه‌خواری) بودن خارج نمی‌شود.
کله‌هایشان آن‌قدر سفت است که حتی ابتدایی‌ترین مسائل هم در آن فرو نمی‌رود.
@austro_libertarian
لینک کوتاه: https://bit.ly/4dL5jiq
