توسعه نیازمند شکل گیری نوعی بورژوازی ملی است که بتواند با تاکید بر تولید ملی از تمام ظرفیت های یک کشور برای پیشرفت بهره گیرد. همان چیزی که ایران در دهه ۴۰ خورشیدی و به دنبال حاکمیت یک تکنوکراسی موفق تا حدی به آن نزدیک شد. امروز اما آمارها از سهم ۶۳ درصدی دلالی در درآمد خانوارهای ایرانی سخن می گویند. درآمدهایی که از معامله املاک، طلا، دلار و سودهای بانکی تامین می شوند. این یعنی جامعه و حکومتی که به دنبال بیشینه کردن سود خود از مسیرهای غیر تولیدی هستند راه پرسنگلاخی برای توسعه یافتگی پیش رو خواهند داشت!
