میلتون فریدمن و رابطه درآمد و خرج کردن

فرضیه درآمد دائمی

◽️در لیست دلایلی که کمیته نوبل برای اهدای نوبل اقتصاد به فریدمن نوشته بود، فرضیه درآمد دائمی در صدر آن بود. او در سال ۱۹۵۷ از این پیش فرض استفاده کرد تا تاثیر میزان درآمد و انتظارات او از درآمد آینده‌اش خرج کردن او را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

◽️ایده فریدمن این بود که میزان خرج کردن یک فرد با درآمد کنونی او ارتباط ندارد، بلکه با درآمد دائمی او ارتباط دارد. درآمد دائمی به زبان ساده میزان درآمدی است که یک فرد انتظار دارد در طول عمر خود به دست بیاورد. در این ویدئو از موسسه فریزر با زبانی ساده با ایده درآمد دائمی آشنا می‌شویم.

متن کامل ویدئو:

میلتون فریدمن و رابطه درآمد و خرج کردن – فرضیه درآمد دائمی.

در لیست دلایلی که کمیته نوبل برای اهدای نوبل اقتصاد به میلتون فریدمن نوشته بود، فرضیه درآمد دائمی در صدر آن بود. او در سال ۱۹۵۷ از این ایده استفاده کرد تا تاثیر میزان درآمد و انتظارات فرد از درآمد آینده‌اش در خرج کردن و مصرف کردن او را نشان دهد. او با بردی، رید و همسرش این تحقیق را انجام داد. ایده فریدمن این بود که میزان خرج کردن یک فرد با درآمد کنونی او ارتباط ندارد، بلکه با درآمد دائمی او ارتباط دارد.

حال درآمد دائمی چیست؟ درآمد دائمی به زبان ساده میزان درآمدی است که یک فرد انتظار دارد در طول عمر خود به دست بیاورد. بیایید از یک مثال برای درک این ایده مهم استفاده کنیم. فرض کنید تنها درآمد آلیس هزار دلار در هفته‌ای است که از شغلش به دست می‌آورد. او انتظار دارد همین درآمد را در آینده نیز داشته باشد، به همین دلیل بر اساس آن خرج می‌کند. اگر آلیس به طور ناگهانی کمک دو هزار دلاری از دولت دریافت کند، ناگهان الگوی خرج کردن خود را به طور دائمی تغییر نمی‌دهد. او با دو هزار دلار خانه خود را تغییر نمی‌دهد و ماشین گران‌تری نیز نمی‌خرد. دلیل آن برای فریدمن این است که این دو هزار دلار فقط یک بار به درآمد او اضافه شده و دائمی نیست.

اما اگر شرکت آلیس درآمد او را افزایش دهد، حال آلیس بیشتر خرج می‌کند زیرا انتظار دارد این درآمد به طور مداوم به حساب او اضافه شود. بیایید یک مثال دیگر بزنیم. این باب است. باب هر ماه هزار دلار خرج می‌کند. او از کارش اخراج می‌شود اما انتظار دارد دوباره در همچنین شغلی استخدام شود. به دلیل اینکه او باور دارد دوباره استخدام می‌شود، تغییر زیادی در الگوی خرج کردن خود نمی‌دهد. او یا از دیگران پول قرض می‌کند یا از پولی که ذخیره کرده خرج می‌کند.

ایده فریدمن طرز فکر اقتصاددان‌ها درباره مصرف و رابطه درآمد و خرج کردن را تغییر داد.