https://soundcloud.com/cafe-liberal/sets/khaneh-edrisihaa
خانه ادریسیها، نویسنده: غزاله علیزاده
گوینده : فریده گودرزی
تحریر: فرانک فرهمند
ثبت و بازنویسی: نیلوفر ضیاء
انتشارات: تیراژه
چاپ اول بهار ۱۳۷۰, چاپ دوم زمستان ۱۳۷۷
۳۵۱ صفحه
🗨این کتاب صوتی در یازده فایل تقدیم میشود.
#غزاله_علیزاده
متولد بهمن ۱۳۲۷ مشهد
مرگ : ۲۱ اردیبهشت رامسر ۱۳۷۵
شاعر و نویسنده,
از آثار مشهور او رمان دو جلدی #خانه_ادریسیها است که در سال ۱۳۷۰ در دو جلد به چاپ رسید.او کار ادبی خود را از دهه چهل خورشیدی و با انتشار داستانهای کوتاه در مشهد آغاز کرد. وی دو بار ازدواج کرد. بار نخست با بیژن الهی، که حاصل آن یک دختر به نام سلمی است، و بار دیگر با محمدرضا نظام شهیدی. وی همچنین دو دختر که از بازماندگان زلزله سال ۱۳۴۱ بوئین زهرا بودند را به فرزندی پذیرفت.سلما الهی، دختر غزاله و بیژن، از شاگردان موسیقی خواننده ایرانی، پری زنگنه بود.
مادر غزاله , منیرالسادات سیدی خود شاعر و نویسنده بود. غزاله ,مدرسه را در دبیرستان علوم انسانی مهستی به پایان برد و در همین زمان به گیاهخواری روی آورد. او در کنکور رشته ادبیات فارسی در مشهد و کنکور حقوق و فلسفه در تهران قبول شد و به خواست مادرش در رشته حقوق وارد شد. او با مدرک لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه تهران، برای تحصیل در رشتهٔ فلسفه و سینما در دانشگاه سوربن به فرانسه رفت.در واقع ابتدا برای دکترای حقوق به پاریس رفت ولی با زحمت زیاد رشتهاش را به فلسفه اشراق تغییر داد و قصد داشت پایاننامهاش را دربارهٔ مولوی بنویسد، که با مرگ ناگهانی پدرش آن را نیمهکاره رها کرد.
وی پیشهٔ ادبی خود را از دههٔ ۱۳۴۰ و با چاپ داستانهای خود در مشهد آغاز کرد.اولین مجموعه داستانی علیزاده «سفر ناگذشتنی» نام داشت که در سال ۱۳۵۶ انتشار یافت.
آنچه نام غزاله علیزاده را به عنوان نویسندهای صاحبسبک و معتبر در قصهنویسی ایران به ثبت رساند انتشار رمان دو جلدی «خانه ادریسیها» در سال ۱۳۷۰ بود.
شخصیتهای داستانهای او نیز در رویای گریز از دلتنگیهای تسكینناپذیر به جستوجویی اشراقی و اساطیری در پی خوشبختی برمیآیند. اینان دل به رویایی میسپرند و مثلا گرد مردی خیالپردازیها میكنند، اما در برخورد با واقعیت از اوهام به در میآیند و درمییابند خوشبخت نزیستهاند. علیزاده در رمانهای “خانه ادریسیها” و “شبهای تهران” زنان را در مواجهه با حادترین مسائل اجتماعی، مثل انقلاب، تصویر میكند.»
