🔻 مسوولیت اجتماعی اقتصاددانان در شرایط متلاطم اقتصاد کلان
🎤 گفتگوی مجله #تجارت_فردا با موسی غنی نژاد
در این وضعیت که اقتصاد کلان در حال تلاطم است و مردم دچار سردرگمی هستند، سخنان اقتصاددانانی که در عرصه عمومی فعالیت میکنند، میتواند بسیار تاثیرگذار باشد. احتمالا بسیاری از مردم هم انتظار دارند از این کارشناسان راهنمایی عملی برای خود دریافت کنند، اما اقتصاددانان در عرصه عمومی باید سیاستگذار را مخاطب توصیهها و هشدارهای خود قرار دهند، نه عموم مردم عادی را. اگر اقتصاددانی میخواهد با مردم عادی ارتباط برقرار کند و به آنها توصیه ارائه کند بهتر است این کار را در قالب شرکتهای مشاورهای انجام بدهد نه در عرصه عمومی، به این علت که ارائه توصیه در عرصه عمومی ممکن است هم برای کارشناسان، هم برای افراد و هم برای جامعه تبعات خطرناکی داشته باشد.
کارشناسان حتی اگر میخواهند به مردم عادی، فامیل، دوستان و آشنایان توصیه یا پیشنهادی ارائه کنند، باید این کار را در قالب یک قرارداد مشاورهای انجام دهند که درباره آن پاسخگو هم باشند. حتی کسی که به دوست یا خویشاوندش توصیه میکند که سهمی را در بازار سرمایه خریداری کند، باید بعدا پاسخگو باشد.
در علوم اجتماعی مبحثی وجود دارد با عنوان «پیشبینیهای خودمحققکننده» (Self-fulfilling prophecy) یعنی پیشبینیهایی که خودشان خودشان را محقق میکنند؛ پیشبینیهایی که وقتی بین مردم منتشر و باور شود، تحقق پیدا میکنند. یکی از بارزترین مثالهای آن در اقتصاد، هراس مالی و هجوم به بانکهاست؛ یعنی اگر این شایعه منتشر شود که یک بانک در معرض ورشکستگی قرار دارد، ممکن است مردم هجوم ببرند و سپردههای خود را از آن بانک خارج کنند و به این ترتیب آن بانک واقعا ورشکست شود. یعنی خود پیشبینی میتواند باعث تحقق پیشبینی شود. بنابراین وقتی یک اقتصاددان در عرصه عمومی درباره آینده قیمتها و آینده اقتصاد پیشبینیهایی ارائه میکند، این خطر وجود دارد که تودهها پیشبینیاش را باور و بر اساس آن عمل کنند که در این صورت ممکن است اقتصاد دچار تلاطم بیشتر و حتی فروپاشی شود.
🆔@ghaninejad_mousa
#مسئولیت_اجتماعی
🖇 متن کامل این گفتگو را می توانید در فایل پیوست مطالعه نمائید 👇
https://cafe-liberal.com/pdf/eghtead-danaan-noskhe-omomi-nadahand.pdf
