این اثر، سوسیالیسم را نه یک ایدئولوژی مدرن، بلکه پدیده‌ای باستانی و پایدار در تاریخ جهان معرفی می‌کند.
سوسیالیسم خیلیاستی (هزاره‌گرا) که در میان فرقه‌های بدعت‌گذار مذهبی قرون وسطی و آرمان‌شهرهای فلاسفه عصر روشنگری ریشه دارد.
سوسیالیسم دولتی که مصادیق عینی آن را در ساختار امپراتوری‌های باستانی مانند اینکاها، مصر، بین‌النهرین و چین می‌یابد.
و در نهایت تحلیل نظری ماهیت این جنبش.
نویسنده استدلال می‌کند که سوسیالیسم در تمامی اَشکال خود بر چهار اصل استوار است: الغای مالکیت خصوصی، نابودی نهاد خانواده، ستیز با دین و برقراری برابری مطلق (به معنای یکسانی و همگونی محض).
نویسنده با نگاهی دقیق و منسجم، هدف نهایی سوسیالیسم را سرکوب فردیت انسان و تبدیل جامعه به یک «ماشین» یا «لانه مورچگان» می‌داند. او در نتیجه‌گیری بنیادین خود، سوسیالیسم را تجسم «غریزه مرگ» یا اشتیاق به خودویرانگری بشریت توصیف می‌کند که در پی نابودی حیات آگاهانه و بازگشت به نیستی است.
📚 سوسیالیسم، پدیده‌ای تاریخی
✍️ ایگور شفارویچ
📄 ترجمه شده توسط لرن کست
